Loslaten

Loslaten. Het zoveelste hippe begrip. Oosterlingen hebben er de mond van vol en het westen dweept ermee. Ja, want wij hebben de spirit van het Oosten te pakken. Dat willen we toch graag geloven. Met alle geweld dwingen we onszelf tot spiritualiteit, op weg naar ons hogere zelf, het goddelijke in ons. Whatever. Sommigen noemen het de verbinding met het al, het collectieve onderbewustzijn, moeder natuur.

Vroeger volstond de biecht, de rozenkrans en het schietgebedje. Nu moet je, wil je niet uit de toon vallen, aan yoga doen, mediteren, Zen-boeken lezen en zweverige quotes op Facebook posten. Daar houdt de Oosterse filosofie, voor velen, bij op.

Er is zo’n spreekwoord: ‘die kinderstube zeigt sich immer’. Akkoord, je kan als volwassene een andere mening vormen, jezelf hervormen, anders gaan denken en bijsturen. Maar hoe hard we ons best ook doen, we zullen nooit Oosterlingen worden.

Westerlingen werden met de kerk grootgebracht, of op z’n minst met de ‘verheven’ begrippen uit het instituut. Dit typeert onze sociale cohesie; Vrijzinnig of Christelijk. Vroeger had je de mis op zondag en het gebrandmerkt geweten dat het onderscheid nog kende tussen goed en kwaad. Er werd niet geleerd over loslaten. Integendeel. We werden gedrild om vast te houden aan vroomheid en kuisheid. Het was daar dat zonde om de hoek kwam piepen. Zalige zonde. De spannende vibratie van iets fout te kunnen doen. In het Oosten laten ze dat hoegenaamd los. Zonde krijgt een onschuldig plaatsje op de weg van persoonlijke groei naar verlichting (hoewel je maar eens moet proberen een paar kilootjes coke naar het Oosten te smokkelen…).

Wég met spanning, wég met de mysterieuze zindering die zo eigen is aan de kleine zonde.

We leven in de ‘verlichte tijd’. Maar volgens mij zullen we nooit in staat zijn tot Oosterse ‘verlichting’ te geraken, zolang onze kerkelijke wortels nog zo diep zitten. Het zal z’n tijd nog duren eer we zover zijn. Bovendien, zolang we kerst blijven vieren en kindeken Jezus in de krib blijven wiegen, zullen we er nooit geraken.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: