Het orgasme van de schrijver

`Schrijvers schrijven, lezers lezen`
Mulisch z’n uitspraak.

Zelf koop ik al jaren boeken en poog ze te lezen. Helaas kom ik zelden verder dan de eerste- en de laatste bladzijde. Alles daar tussenin is veelal gezaag. Waarmee ik niet wil zeggen dat ik een schrijver ben. Schrijvers geven boeken uit. Ik niet. Nog niet.

Veel mensen kunnen goed zagen. Blijkbaar schrijven diezelfde mensen ook boeken. Deze boeken liggen met hopen in de boekwinkel. De ene narcist na de andere vult bladzijden met veel woorden die weinig zeggen. Met alle respect voor het narcisme want hier heb je een gezonde dosis van nodig om een boek uit te brengen. Sta er maar eens bij stil;  je schrijft een slordige driehonderd bladzijden vol en verwacht dan dat mensen dit lezen. Elke schrijver hoopt stillekes op een bestseller. Stel je voor dat iedereen jou leest. Het ultieme orgasme van de schrijver.

Als kind en adolescent heb ik boeken verslonden. Van `Alleen op de wereld` tot Socrates en van Socrates tot Victor Hugo. Uit de schone tijd dat ik nog dacht dat alle volwassenen slim waren.  

Dan kwam er de periode van de zelfhulpboeken en de zweefteverij onder de noemer spiritualiteit. Ik lustte ze rauw. Tot het moment, ik denk zo’n vijftien jaar geleden, dat het niet meer lukte. Geen letter meer. 

Op mijn nachttafeltje ligt dus een dode Kindl gevuld met een ongelezen bibliotheek. Ook ligt er nog een boek van Haruki Murakami en wat rotzooi van Herman Brusselmans.  Onaangeroerd. Voor het slapengaan zet ik op mijn slimme telefoon Spotify op. Het is zoveel gemakkelijker;  de fantasiebeelden komen vanzelf en je hoeft er niet wakker bij te blijven.  Een lege geest is de bakermat van een goede slaap.

Ik begin me zo langzamerhand af te vragen wat er toch in hemelsnaam scheelt met het mensenras.  Overal zijn er opstanden, demonstraties, aanslagen, gefrustreerde mensen die kiezen voor zelfdoding of het uitmoorden van hun huisgenoten. Oorlogen, haat en nijd onder elkaar, burenruzies, noem maar op. De lijst van ellende is lang en tragisch.

Mijn verstand staat stil als wij dan voor onze ontspanning bezig moeten zijn met diezelfde ellende. Omdat Brad Pitt het zo goed kan en Julia zo schattig lacht? Of omdat het muziekske er zo schoon bij paste?

Boeken en films gaan in wezen meestal over de ellende van een ander. Hier vullen we onze ontvankelijke geest mee. Het creëert een vicieuze cirkel van ellende. Dat waar ge het kopke mee vult wordt de vader van de gedachten en de moeder van de daden. 

Negentig procent van ons gedrag wordt aangedreven door het onderbewustzijn. Dit onderbewustzijn valt het best te programmeren als je in staat van totale ontspanning bent. Zoals op de momenten wanneer je als een patattezak voor de tv hangt of opgerold als een rolmops onder een fleece dekentje een ‘spannend boek’ leest.

Ik denk dat het hoog tijd is om onze geest te vullen met positiviteit. Liefst een overdosis als we die positievelingen willen worden die we beweren te zijn op Facebook en Instagram. Daar waar de wijsheden te grabbel gegooid worden voor het grote publiek. Ik grabbel alvast eens goed. Wie weet word ook ik hier ooit een beter mens van. Of een narcist met een boek over dit thema.

Liefst Covidvrij.

2 gedachten over “Het orgasme van de schrijver

Voeg uw reactie toe

  1. Ik kan er heel goed inkomen, mevrouw. Ik las de eerste alinea en de laatste (nadat ik ook het midden las). Ben blij dat u van de zweefteverij boeken verlost bent. Zij zijn niet meer dan de demagogische heilige boeken die rond enkele fundamentele waarden zijn opgebouwd als een lelijk huis op een stevig fundament. Mensen slagen er inderdaad in om rond een mooie gedachte een wereld op te bouwen waar ze zichzelf zo belangrijk vinden dat ze die wereld invullen met hun lievelingskleuren die ze even belangrijk vinden als de grondkleur. Ik kan me wel niet zo helder uitdrukken als u, mevrouw, maar ik hoop dat u inziet dat ik het over dezelfde schakering hebt die u schetste in uw pleidooi.
    Mag ik dan zo onwaarschijnlijk arrogant zijn u op toch twee boeken te wijzen die het middenstuk waard zijn te lezen? Ik vermoed dat u al gehoord heeft van SAPIENS waar de heer prof. Harari de geschiedenis van de mensheid vaststelt en analyseert met een verbluffend nieuw inzicht? (https://www.google.be/search?q=spapiens+harari&ie=UTF-8&oe=UTF-8&hl=nl-be&client=safari#pie=plalb-o&pli=1,0,_hRCdX_nSF5GckgXE0bzABQ19) en ook (en nu kom ik op glad terrein) het boek van mijn favoriet Nederlandse jeugdschrijver Guus Kuijer DE BIJBEL VOOR ONGELOVIGEN (https://www.google.be/search?q=spapiens+harari&ie=UTF-8&oe=UTF-8&hl=nl-be&client=safari#pie=plalb-o&pli=1,0,_hRCdX_nSF5GckgXE0bzABQ19 )waarin hij laat zien dat het oude testament een bron is van prachtige literatuur die de ongelovigen zouden missen door het opzij te leggen. Met andere woorden vertelt hij tot in het detail de verhalen opnieuw gezien door de ogen van ongelovigen en toont aan hoe hard en vaak weinig subtiel die God van de joden was. Hij doet dit met heel veel humor en dus dacht ik dat zelfs u die ooit in de ketel met toverdrank viel, toch nog van dit slokje zou kunnen genieten.
    Ik heb van mijn werkgever de tijd gekregen om een verlengde periode mijn geest leeg te laten lopen en ga uw raad dus nu kunnen opvolgen. Gegroet uw lezende fan. 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: