Dood en toch levend

De hele dag hetzelfde lied. Opnieuw en opnieuw. Tikkeltje autistisch, maar dat is wat ik doe als ik in de ban geraak. In de ban van muziek. De zangeres in kwestie is dood. Er hangt iets triest in de lucht als ik naar haar luister. Is het mijn melancholie of die van haar? Toen ze dit inzong was ze nog springlevend. Niks dat naar de dood rook. Toch was het verre van aards wat ze zong. Alsof haar stem toen al verlangde naar een wereld van absolute vrijheid. Los van het aardse, los van alle beperkingen, los van alle regels. Ik luister opnieuw. Telkens in tranen. Zoveel herkenning.

Vanochtend las ik haar verhaal. Ze was koppig, bang voor roem en eigenzinnig in muzieksmaak. Ze zong enkel wat zij leuk vond, niet wat anderen haar wilde laten zingen. In geen enkel opzicht heeft ze zich laten vormen door de maatschappij. Ze was zichzelf. Niet op zoek naar geld of het grote succes. Deze puurheid hoor je in haar stem.

Deze stem was te groot om onontdekt te blijven. Na haar confrontatie met kanker volgde kort hierop de dood. Toch leefde ze voort, want na haar overlijden kwam het succes.  Het grote geld kwam uiteindelijk bij haar ouders terecht.

Dank  je Eva

2 gedachten over “Dood en toch levend

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: